Voor Woven Stories trok ik naar Nepal.

De overheersende filosofie achter het bedrijf Woven Stories is dat alles wat er verkocht wordt, een 'verhaal' heeft. Dat kan een verhaal van de wever of ontwerper zijn, een verhaal over het ontwerp of de techniek die wordt gebruikt om het te maken, het land of de cultuur van waar het komt ... 

Woven Stories wil interesse oproepen voor de ambacht, de verschillende weeftechnieken tot bij het publiek brengen en kennis over de culturen waaruit de goederen afkomstig zijn, delen. 

Ik reisde voor Woven Stories naar Ethiopië en Nepal, op zoek naar interessante en goed gemaakte handgeweven artikelen en handgemaakte textielproducten maar vooral naar lokale ondernemers die:

- werken in een sociaal en ecologisch verantwoorde manier voor alle
  werknemers en dit ook blijvend garanderen.

- echte verhalen hebben bij hun product.
- FAIR TRADE, handgemaakte producten leveren.

Eén van de verhalen die ik schreef voor Woven Stories Nepal, kan je lezen onder de fotoreeks.

Yanachen

65 jaar geleden viel China Tibet binnen. Duizenden Tibetanen zochten de afgelopen jaren hun toevlucht in Nepal, onder hen bevindt zich Yangchen en haar familie. Zij, haar man, haar ouders en kinderen verblijven in een vluchtelingenkamp waar ze zelf ook geboren is.

De meeste volwassenen hebben souvenirwinkeltjes en zijn volledig afhankelijk van toerisme, zo ook Yangchen. Ze bracht de familietraditie van het weven mee en opende samen met haar man een winkel in Pokhara.

 

Yangchen is een van de meer dan 20000 Tibetaanse vluchtelingen in Nepal. Haar familie moest noodgedwongen Tibet verlaten, de verhalen van de vlucht lijken levendig in haar geheugen gegrift. 'In onze vrije tijd vertelden volwassenen ons over het leven onder en na de Chinese bezetting. Iedereen had zijn of haar eigen vluchtverhaal', verklaart ze.

Vrijheid

Op 7 oktober 1950 vielen de Chinezen Tibet binnen. 'Volgens mijn ouders waren ze in het begin heel vriendelijk, maar bleken ze later dictators te zijn.' De Chinese regering legde de Tibetanen een ideologie op die ze niet begrepen. 'De meesten wisten niet eens wat communisme was', zegt Yangchen. Het Chinese leger verdeelde de gemeenschap in verschillende groepen. Iedereen wantrouwde elkaar. 'De buren dachten dat je een verrader was en ouders vertrouwden hun eigen kinderen niet. Chinese soldaten vroegen hen op school om hun vaders en moeders in de gaten te houden'.

De Tibetanen moesten zich onderwerpen aan de Chinese regering. 'Plotseling werden zij meester en wij slaven. Volgens China kende Tibet een primitieve cultuur, en dus moest onze hele levensstijl aangepast worden. Vroeger had een Tibetaanse man bijvoorbeeld lang haar. Dat hoorde bij onze cultuur en was belangrijk. De Chinezen verplichtten Tibetanen hun haar af te knippen.' Ook op religieus vlak verloor Tibet alle vrijheid. 'De Chinezen zagen religie als vergif.

Ondertussen meent China dat het Tibet bevrijd heeft, maar daar is ze het niet mee eens. 'Tibet was economisch misschien niet ontwikkeld en het leven was niet perfect, maar niemand moest vrezen voor zijn leven. Die vrijheid werd ons afgenomen.

Volgens de ouders van Yangchen was het leven in Tibet ondraaglijk geworden. 'Ze vermoordden onze dieren, vervuilden onze rivieren en begonnen met mijnbouw in onze heilige bergen. Mensen werden geïsoleerd, de gemeenschap werd verdeeld en Tibetanen van verschillende klassen mochten niet meer met elkaar communiceren. Boeren kregen promotie en speciale faciliteiten, Tibetanen die voordien bij een hoge klasse hoorden, zoals monniken en grootgrondbezitters, werden gezien als vijanden en onder voortdurende bewaking geplaatst.'

 

Ongeveer 20 000 van de 120 000 gevluchte Tibetanen die zich over de wereld verspreid hebben, wonen in Nepal. Het precieze aantal is moeilijk bij te houden doordat de vluchtelingen geen papieren hebben. Na de recente aardbevingen in het land was het dan ook onmogelijk om hen op te sporen. Niemand weet hoeveel Tibetanen omkwamen.

De meeste volwassenen in het vluchtelingenkamp hebben souvenirwinkeltjes en zijn volledig afhankelijk van toerisme. Yangchen weeft riemen en gitaarbanden. Ook houders voor camera’s weeft ze, voorzien van Tibetaanse patronen.

Een kleurrijke streling voor het oog.

© 2019 Delphine Vandenbossche. All rights reserved.